"100 jaar Berchem Sport": Marcel Dries

Zoals iedereen al wel wist waren er op de boekvoorstelling veel oud-spelers en vroegere Berchem-gedienden te spotten. Het webteam maakte daar dan ook gretig gebruik van om enkele van deze Berchem-iconen eens voor de microfoon te slepen. U kan zich gedurende het tussenseizoen verwachten aan interviews met o.a. oud-voorzitter dokter Rombouts, voormalig doelman Guido Van Limbergen, vtm–sportjournalist en tevens Berchemsupporter Stefan Van Look en recordhouder der meest gespeelde wedstrijden voor Berchem Sport Frans Schellens. Alsook: Marc Brijs, ‘Flash’ Lippevelt, Stranger Nest en nog vele anderen. Aftrappen doen we met misschien wel één van de belangrijkste spelers in onze clubgeschiedenis, een waar Berchem-monument: Marcel Dries (op de foto in duel met de Hongaar Ferenc Puskás). Dries speelde jaren als linksback bij Berchem en verzamelde in totaal 31 caps voor de nationale ploeg, waaronder 2 op het WK in Zwitserland in 1954 (over de Rode Duivels gesproken: hier kan u stemmen op het doelpunt van Ludo Coeck als mooiste Belgische goal op een WK).




We zijn hier nu op de voorstelling van deel twee van het boek "100 jaar Berchem Sport". Wat vindt u van het boek?
Marcel Dries: "Heel interessant, als je hier een verleden hebt is het prachtig dit nog eens opnieuw te kunnen lezen. Het doet me echt plezier."

Hoe bent u op Berchem terechtgekomen?
Dries: "Per toeval, eigenlijk. Mijn vader (Pol Dries) was de eerste Berchem-speler die voor de nationale ploeg speelde. Ik ben dan weer de Berchem speler met de meeste internationale wedstrijden, 31 om exact te zijn. Ik ben ook heel lang bij Berchem gebleven. Vroeger was dat helemaal anders, nu zijn spelers weg van zodra ze een goede transfer kunnen versieren."

Komt u nog vaak kijken naar Berchem Sport?
Dries: "Ik woon hier dichtbij en krijg elke week mijn vrijkaartje. Tijdens de thuiswedstrijden zit ik dus meestal in de tribune."

Doet het u dan pijn te zien dat de club zo is teruggevallen, ten opzichte van uw periode als speler?
Dries: "Ze hebben goede en slechte momenten. Soms vreten wij ons kas oep, hé. Maar dat deden we vroeger ook al, hoor. Wij speelden ook niet altijd even goed. Toen ik 16 jaar was kwam ik in de eerste ploeg. Berchem kende in die tijd heel veel goede spelers. Die hebben mij altijd, ik zal niet zeggen gefavoriseerd, maar gesteund. Ik was dus welkom. Op den duur begint ge te denken dat ge ook ne goeie zijt, hé."

Als u er één zou mogen kiezen, wat is dan het allermooiste moment dat u meemaakte op het Rooi?
Dries: "Nu moet ik toch eens nadenken... Wij zijn drie opeenvolgende jaren tweede geëindigd achter Anderlecht. Eenmaal zelfs met gelijke punten. Moesten de reglementen toen al anders zijn geweest, dan waren wij kampioen. We zijn ook op Anderlecht gaan winnen, dat waren pas prestaties."