"Elke ploeg is te pakken"

Na de training op donderdagavond sleep ik Alexis Kubilskis kort voor de microfoon. Veel tijd hebben we niet nodig. Kubilskis praat zoals hij voetbal speelt: zonder al te veel omwegen, recht op het doel af. Met zwaar Antwerps accent - de spits groeide op in Berchem - staat hij me kort, maar open te woord.




Je zit met je hattrick op Londerzeel aan 9 doelpunten in de competitie. Als ik me niet vergis, ben je momenteel topschutter bij Berchem.
Alexis Kubilskis: "Thierry Flies zit aan 8 stuks? Ik denk dat ik 4 keer gescoord heb in de drie wedstrijden sinds de thuismatch tegen Oosterzonen. Tegen Meldert was ik er niet bij wegens een schorsing. Die hattrick deed echt deugd. Bij Temse was me dat ook al wel eens gelukt. Bij Berchem was het mijn eerste hattrick."

Voel je op voorhand dat er een hattrick in zit? Je ging tenslotte regelmatig zelf je kans.
Kubilskis: "Toen ik mijn tweede doelpunt van de middag maakte pas. Dit seizoen speel ik meer voor het collectief dan tijdens andere seizoenen. Ook mijn ouders zeggen dat. Ik heb te vaak de bal afgegeven. Een spits moet in het strafschopgebied eenvoudigweg naar doel trappen. Ik wil daarmee niet zeggen dat je altijd egoïstisch moet spelen. Als een ploeggenoot de bal in een leeg doel kan stampen, moet je uiteraard je bal afgeven. De afgelopen wedstrijden heb ik mezelf beloofd vaker recht op doel af te gaan. Ik ben niet iemand die graag een hele match de bal kaatst. Soms moet dat, maar je moet ook de actie durven maken."

Over je doelpunten gesproken: wat heb je tegen cornervlaggen?
Kubilskis: "Dat is niet meer dan frustratie. Vaak hebben mensen veel kritiek op mij en na een doelpunt komt die frustratie er wel eens uit. Het is beter om de cornervlag om te duwen, dan iets anders."

Op Londerzeel behalen jullie een geweldig resultaat. Ik veronderstel dat dat enorm veel vertrouwen geeft?
Kubilskis: "Dat denk ik wel. Het laatste kwartier hebben we ook goed voetbal gebracht. We tikten de bal moeiteloos rond en we vonden mekaar blindelings. Dan voel je ook echt dat de groep met vertrouwen speelt. Na de 3-3 kon ik me niet tevreden stellen met een puntje. Ik wou absoluut winnen. Het vreemde is dat we altijd een doelpunt moeten maken of tegen krijgen om wakker te schieten. Ik heb geen idee waaraan dat ligt. Misschien is het een gebrek aan concentratie. Je zou, gezien de plaats waar we nu staan in het klassement, elke match scherp moeten staan, maar dat is natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan."

Wat verwacht je van de belangrijke wedstrijd van komende zondag? In de heenronde kon je de 1-4 overwinning op Opwijk vanaf de zijlijn bekijken aangezien je geschorst was.
Kubilskis: "Ze hebben een heel snelle spits, maar in deze reeks is elke ploeg te pakken. Ik heb nog geen enkele keer het gevoel gehad dat een tegenstander echt veel beter was dan wij. Kijk naar de wedstrijd tegen kampioen Bornem. Die winnen we met 3-0. Elke match is anders natuurlijk. In elk geval moeten we zondag thuis een goed resultaat neerzetten. Als we tegen Opwijk winnen, is de kans groot dat we het dit seizoen nog redden. Ik hoop dat het lukt. Als het een beetje mee zit, zie ik ons nog op de 10de plaats eindigen."

Iets heel anders: je groeide op in Berchem, maar je sloot je als jeugdspeler aan bij Beerschot.
Kubilskis: "Mijn vader en moeder vonden dat een beter idee toen. Ik heb niet heel mijn jeugd bij Beerschot gespeeld. Ik heb ook een tijd bij KV Mechelen rondgelopen en op mijn 16de ben ik naar Engeland vertrokken om bij Nottingham Forest te gaan spelen. Die hadden mij opgemerkt bij een nationale jeugdploeg, en ik heb die wedstrijd blijkbaar zeer goed gespeeld. Daar ben ik uiteindelijk 2 seizoenen gebleven bij de jeugd. Ik stond in dezelfde ploeg als Jonathan Wilmet die nu bij Sint-Truiden speelt. Ik ken hem zeer goed. Davy Oyen was toen mijn huisgenoot. Na Forest heb ik de overstap gemaakt naar de eerste ploeg van FC Brussels. Daar speelde ik een paar wedstrijden in de basis."

Het scoren is vorig jaar beginnen vlotten bij Temse.
Kubilskis: "Ja, ik scoorde er 15 doelpunten, maar door de trainer startte ik niet altijd. Vaak moest ik invallen. Ik besliste dan mee de match, we wonnen en de week erna zat ik weer op de bank. Dat was voor mij de reden om daar weg te gaan. Het was een vreemde trainer. Er is nooit iets gezegd of gebeurd waardoor ik op de bank belandde. David Geeroms en Kenny Jacobs speelden er ook: grote namen, zoals dat dan heet. Wellicht moesten zij starten. Ik kon bij Temse blijven, maar aangezien de trainer bleef wilde ik liever naar een andere ploeg. Berchem is dichtbij huis, dus dat kwam goed uit."

Je bent technisch nochtans genoeg onderlegd om het niveau van 3de klasse aan te kunnen. Waar heb je die technische bagage opgebouwd?
Kubilskis: "Ik ben er mee geboren, denk ik. Vroeger speelde ik ook wel veel op pleintjes in Deurne en in de zaal. Op harde ondergrond kweek je meer techniek."

Ben je tevreden over je huidige seizoen bij Berchem Sport?
Kubilskis: "Ik vind van niet. De voorbije twee weken begin ik mijn niveau terug te vinden, maar ik kan niet tevreden zijn van het hele seizoen. Dat heeft deels ook te maken met het feit dat de ploeg niet altijd goed draaide, maar nu zijn we weer met vertrouwen aan het voetballen."

Het was ook een turbulent seizoen voor jou, met de verwijzing naar de b-kern.
Kubilskis: "Ja, maar dat was maar een week. Er zijn ergere dingen in het leven dan een week trainen met de b-kern. Ik heb in het voetbal zaken meegemaakt die ik veel erger vond. Die week train je gewoon door en dan zie je wel wat er van komt."

Ben ik juist als ik zeg dat je een speler bent die graag de grenzen van het toelaatbare aftast? Om een voorbeeld te geven: op de website van Lyra vond ik een kort interview met Krasniqi, die tijdens de match in Lier met rood van het veld moest na een contact met jou. Hij beweerde dat die kaart niet terecht was omdat je je liet vallen en zei toen letterlijk: "Kubilskis is een idioot"
Kubilskis: "Ik ben niet begonnen toen. We gingen in duel en daarbij heb ik misschien per ongeluk met mijn voet zijn kin geraakt. Ik sta vervolgens recht en hij duwt me in mijn gezicht. Dan val ik toch niet ten onrechte? Ik ben niet het soort speler die op het veld begint met schelden op de tegenstander. Het is altijd de tegenstrever die begint en vervolgens tegen de lamp loopt. Thuis tegen Lyra is dat ook weer gebleken. Ze willen me dan uit mijn tent lokken, en dat lukt dan niet. Ooit is het wel eens slecht afgelopen voor mij. De scheidsrechter had niet gezien dat iemand twee keer in mijn gezicht had gespuwd. Spuwen hoort niet thuis op een voetbalveld. Ik ben toen kwaad geworden en heb de speler een slag gegeven."

Tot slot, je bent nu 23. Wat wil je nog bereiken in je carrière als voetballer?
Kubilskis: "Ik wil hogerop. Er is concrete interesse van één club. Liefst zou ik naar 3de of 2de klasse willen. Tweede klasse lijkt me haalbaar voor mezelf."